Zacznij od progu
Historyczne hammamy badane w Fezie miewają skromne wejścia, połączone przejściem z wnętrzem. Raftani i Radoine przyglądają się całemu budynkowi, nie tylko efektownym płytkom.
Przestrzeń recepcji, przebierania i odpoczynku bywa nazywana guelsa. Wyznacza początek i koniec kąpieli, lecz nie jest najgorętszą salą.
Temperatura i światło
Badanie opisuje pomieszczenia chłodne, ciepłe i gorące, ostatnie bliżej ogrzewania. Chłodne to określenie względne, nie obietnica lodowego basenu ani wskazówka, ile minut spędzać w cieple.
Sklepienia, kopuły i małe otwory dachowe kształtują światło i atmosferę. Są funkcjonalne, a ich forma różni się między budynkami.
Strona robocza
Piec, zwany w badaniu farnachi, ma osobne wejście robocze. Opisano zbiorniki podgrzewające wodę oraz ogrzewanie podłogowe związane z zasadą hypocaustum.
Oddzielne trasy umożliwiają transport paliwa i konserwację poza salami kąpielowymi. Historyczne obserwacje nie opisują automatycznie technologii dzisiejszych spa.
Zdobienie nie dowodzi wieku
Seffarine ma bogato zdobioną odpoczywalnię, lecz inne dawne łaźnie są skromniejsze. Zellige nie stanowi jedynej definicji hammamu i nie potwierdza daty założenia.
Rozróżniaj ruiny, wnętrza odnowione, czynne sale i rekonstrukcje naukowe. Przy rezerwacji liczy się aktualny układ obiektu.
